تکرار بازی‌های سیاسی در حوزه سلامت؛ حکم‌های “مبتنی بر صلاحدید” یا راهکار مدیریت بحران در مسجدسلیمان؟

به گزارش جنوب جوان، در حالی که سیستم درمانی منطقه در وضعیت بحرانی قرار دارد و مردم با کمبود امکانات و مدیریت ناکارآمد دست‌وپنجه نرم می‌کنند، نماینده مردم منطقه با صدور احکامی عجیب و خارج از چارچوب‌های معمول اداری، بار دیگر بر آشفتگی مدیریتی مهر تأیید زد.

انتصاب دکتر ندا ذوالفقاروند به عنوان «دبیر کارگروه بهداشت و درمان» توسط دکتر رضا جباری، نه تنها خلأهای موجود در مدیریت سلامت را پر نمی‌کند، بلکه سوالات تکان‌دهنده‌ای را پیش روی افکار عمومی قرار می‌دهد: آیا این کارگروه، ابزاری است برای پوشاندن ناکارآمدی‌های پیشین و ایجاد یک ساختار موازی برای فرار از پاسخگویی رسمی؟

ساختارهای پنهان یا راهکارهای واقعی؟

ایجاد یک “کارگروه” در حالی که شبکه‌های بهداشتی و بیمارستان‌ها در منطقه با مشکلات ساختاری روبرو هستند، بیشتر شبیه به یک حرکت سیاسی برای مدیریت چهره است تا یک اقدام علمی و مدیریتی. مردم مسجدسلیمان و شهرهای همسایه، به دنبال تجهیز بیمارستان‌ها و بهبود خدمات هستند، نه شاهد برگزاری آیین‌های ابلاغ حکم برای مسئولیت‌هایی که مرز میان وظایف دولتی و اقدامات شخصی نماینده را مخدوش می‌کند.

پرسش اصلی: خروجی این کارگروه چیست؟

باید از نماینده مردم پرسید: اگر ساختارهای موجود توان پاسخگویی ندارند، چرا به جای اصلاح ساختارهای رسمی، به دنبال ایجاد کارگروه‌هایی با عناوین مبهم هستید؟ آیا این کارگروه قرار است قدرت اجرایی داشته باشد یا تنها یک “تیم پشتیبان” برای توجیه وضعیت موجود خواهد بود؟

تاریخ نشان داده است که ساختارهای موازی و “کارگروه‌های تشریفاتی”، تنها باعث اتلاف وقت و منابع می‌شوند. اگر این انتصاب‌ها، نتایج ملموسی در سطح خدمات درمانی و سلامت مردم لالی، هفتکل، اندیکا و مسجدسلیمان نداشته باشد، این کارگروه تنها به عنوان یک “نمایش سیاسی” در کارنامه مدیریت منطقه ثبت خواهد شد.

مردم منتظر عمل هستند، نه حکم‌های نمایشی!