از ۱۰۱ درصد افزایش تولید تا صفر درصد تغییر در ساختار اجتماعی؛ شکاف میان آمار شرکت نفت و واقعیت‌های زندگی در مسجدسلیمان
مسجدسلیمان – گزارش اختصاصی [محمد رستمی ـ پایگاه خبری جنوب جوان]
در حالی که رسانه‌ها از تحقق ۱۰۱ درصدی برنامه تولید نفت و افزایش روزانه ۴ هزار بشکه‌ای تولید در شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان با مدیریت مهندس شهرام ذوالفقاری خبر می‌دهند، اما یک سوال بزرگ و بی‌جواب در میان مردم و مسئولان محلی طنین‌انداز است: «سهم شهر مسجدسلیمان از این ثروت ملی و این موفقیت‌های آماری، دقیقاً کجاست؟»
آمار در مقابل واقعیت؛ تضاد عجیبی که مردم آن را لمس می‌کنند
بسیار خوشحال‌کننده است که شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان توانسته از چالش‌های فنی عبور کرده و به ارقام تولیدی خیره‌کننده دست یابد. اما حقیقت تلخ این است که این «رقم‌های سبز» در ترازنامه‌های شرکت، رنگی به زندگی روزمره شهروندان مسجدسلیمان نمی‌دهند.
وقتی صحبت از توسعه صحبت می‌کنیم، نباید فقط به «میله‌های تولید» نگاه کرد؛ بلکه باید به «میله‌های توسعه اجتماعی» نیز نگریست. سوال اصلی این است که آیا این افزایش تولید، تنها به جیب یا آمار شرکت اضافه می‌شود یا به بهبود کیفیت زندگی مردم این منطقه تاریخی نیز منجر خواهد شد؟
پروژه‌های نیمه‌تمام؛ زخم‌های باز بر پیکره شهر
در حالی که مدیریت شرکت از راه‌اندازی چاه‌های جدید و احداث خط لوله‌ها سخن می‌گوید، شهروندان مسجدسلیمان با پروژه‌هایی روبرو هستند که از سال‌ها پیش آغاز شده اما همچنان در حالت «نیمه‌تمام» و «بی‌ثمر» قرار دارند.
کجاست بودجه و مدیریت برای تکمیل پروژه استخر نفتون؟
چرا با وجود ظرفیت‌های بالای شرکت نفت، همچنان بیمارستان منطقه (مانند بیمارستان شیخ مندنی) با کمبودهای مفرط و نیازهای مبرم مردم دست و پنجه نرم می‌کند؟
این عدم توانایی یا عدم تمایل در تکمیل پروژه‌های زیرساختی که پیش‌تر وعده داده شده بود، با ادعای «مدیریت مؤثر» در تضاد است. توسعه‌ای که نتواند پروژه‌های معوقه را به سرانجام برساند، تنها یک «مدیریت عملیاتی» است، نه یک «مدیریت توسعه‌ای».
مسئولیت اجتماعی؛ شعار یا واقعیت؟
هر شرکت بزرگ صنعتی، تعهدی تحت عنوان «مسئولیت اجتماعی» (CSR) دارد. اما در مسجدسلیمان، شهروندان احساس می‌کنند این تعهد تنها در حد کلمات و گزارش‌های سالانه باقی مانده است.
پرسش‌های کلیدی از مدیریت شرکت:
۱. سهم مشخصی از سود حاصل از این افزایش تولید برای بهبود زیرساخت‌های شهری مسجدسلیمان پیش‌بینی شده است یا خیر؟
۲. کدام اقدامات «شاخص» و «ملموس» در حوزه خدمات اجتماعی شهر انجام شده که مردم بتوانند آن را در زندگی روزمره خود لمس کنند؟
۳. چرا مدیریت شرکت با وجود دسترسی به منابع مالی و فنی، در پیگیری پروژه‌های خدماتی که مستقیماً با سلامت و رفاه مردم در ارتباط است، بی‌تفاوت به نظر می‌رسد؟
سخن پایانی؛ تولید نفت بدون توسعه شهر، یک پیروزی ناقص است
باید دانست که تولید نفت، یک مسئولیت ملی است، اما خدمت به شهر و مردم، یک وظیفه اخلاقی و اجتماعی است. گزارش‌های مدام از «افزایش تولید» اگر با «افزایش رفاه شهروندان» همراه نشود، تنها باعث ایجاد شکاف میان شرکت و جامعه محلی خواهد شد.
مردم مسجدسلیمان به دنبال آمار نیستند؛ آن‌ها به دنبال تغییرات ملموس در خدمات شهری، تکمیل پروژه‌های توسعه‌ای و حضور فعال مدیریت شرکت در حل مشکلات بنیادین شهر هستند. آیا مدیریت فعلی شرکت، توانایی عبور از مرحله «تولید صرف» به مرحله «توسعه همه‌جانبه» را دارد؟
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0